“Je voelt je onoverwinnelijk op de Invictus Games.”

“Tijdens een patrouilletocht in Srebrenica liep ik op een mijn. Ik werd doof en blind. Mijn linkerbeen was kapotgeslagen en ik had een slagaderlijke bloeding. Mijn gehoor en zicht keerden na een tijdje terug. Mijn linkerbeen heb ik in de strijd verloren. Zonder mijn maten had ik het niet gered, hier ben ik hen nog altijd dankbaar voor.”

“In het fietsen vond ik altijd mijn rust. Na het ongeluk heb ik opnieuw mijn balans moeten  vinden op de fiets. Militairen die in hun diensttijd gewond zijn geraakt of ziek of chronisch geblesseerd zijn geworden, kunnen aan de Invictus Games meedoen. Na drie succesvolle Games, met brons op de individuele tijdrit en bij het wielercriterium, ben ik nu betrokken bij de organisatie van de Invictus Games 2020 in Den Haag. Het onoverwinnelijke gevoel dat ik aan mijn Games overhield, wil ik aan veteranen overdragen. Een mooie uitdaging om naar uit te kijken!”

“Kinderen zitten vaster in het zadel!”

“Het begon allemaal met het geven van fietsclinics. Plotseling remmen, onverwachte obstakels zien te vermijden, leren in groepen te fietsen op weg naar school en je veiliger in het verkeer bewegen. Nu heb ik een mooi, simpel en doeltreffend fietsbehendigheidsspel het “Fietswielspel” ontwikkeld dat elke leerkracht alleen, en vrijwel zonder voorbereiding, kan doen. Kinderen komen vaster in het zadel te zitten en hun plezier en vertrouwen op de fiets wordt vergroot. Het lerend vermogen van een kind is namelijk flexibel en wendbaar, net als een fiets”.

“Ik wil in beweging blijven, of ik nu op de mountainbike klim om de prachtige natuurroutes in- en om Ede te (her)ontdekken, op de racefiets stap of de fiets pak voor een boodschap. Bewegen geeft mij een vitaal gevoel. Ik hoop nog lang een bijdrage te kunnen leveren om de behendigheid van kinderen op de fiets te verbeteren!”

“Op de trike maak ik echt mijn hoofd leeg.”

 

“Na een herseninfarct in 2010 ben ik halfzijdig blind geworden. Met beide ogen kan ik slechts de linkerhelft zien. Het kost mij meer inspanning dan voorheen om dingen zelfstandig te doen. Zoals fietsen op een tweewieler. In 2011 heb ik op een duofiets met “Hersenletsel on tour” aan een 6-daagse fietstocht meegedaan, elke dag 50 km fietsen. Wat een fantastische ervaring was dit! Nu organiseren wij jaarlijks ook deze tocht.”

 

“Fietsen op een duofiets of trike is pure ontspanning. Een moment van rust, mijn hoofd leegmaken. Fietsmaatjes Gelderse Vallei is ontstaan door een duofiets. Iedereen die niet meer zelfstandig kan fietsen, kan met een vrijwilliger fietstochten maken. Momenteel zijn de aanvragen hiervoor groter dan de beschikbaarheid ervan. Met de spinning marathon op 27 juni ga ik voluit om geld voor een extra duofiets bijeen te krijgen!”

 

 

“De finish halen is altijd een bijzonder moment.”

“Elk jaar roept VGGM intern mensen op om mee te doen aan de Roparun. Een estafetteloop van Hamburg of Parijs naar Rotterdam om geld in te zamelen voor mensen met kanker. Leven toevoegen aan de dagen, waar vaak geen dagen meer kunnen worden toegevoegd aan het leven. Redenen voor mij om aan te sluiten bij ons Roparun team. Dit jaar fiets ik voor de derde keer mee. Op tweede Pinksterdag worden in alle vroegte alle teams bij de brandweer kazerne in Ede met pannenkoeken onthaalt. Dat is elke keer een enorm feest!”

“Tijdens de estafetteloop fiets je met je teamgenoot mee die hardloopt. Je motiveert, steunt, huilt en lacht met elkaar. Harder dan 11 km per uur fiets je de hele loop niet. Je verlegt je eigen grenzen en kweekt aardig wat zitvlees in de 6 á 7 uur dat je per loopbeurt op de fiets zit. En wanneer je met z’n allen de finish op de Coolsingel in Rotterdam hebt bereikt. Dat is echt een magisch gevoel.”

Ook een bijzonder fietsverhaal? Doe mee met de #IKfiets campagne in aanloop naar het NK Wielrennen in Ede. Verhalen zijn er om doorverteld te worden! Aanmelden kan via info@sportservice-ede.nl

“Als jong meisje fietste ik de jongens er zo uit!”

“Als meisje van 8 jaar werd ik lid van de wielervereniging. Wij trainden drie keer in de week en mijn vader reed mij naar de wedstrijden. In mijn tijd fietste je als meisje tussen de jongens. Een apart meisjes wielerteam bestond nog niet. Regelmatig fietste ik bij deze wedstrijden de jongens eruit! Eens per jaar was er een landelijk meisjestoernooi. Meisjes uit heel het land konden samen en tegen elkaar rijden. Ik heb zelfs een keer de eerste prijs gewonnen.”

“Fietsen in teamverband heeft mijn passie voor sport in het algemeen aangewakkerd. Ik wandel graag met de honden, ik zwem veel en pak met regelmaat de fiets voor een boodschap.”

Ook een bijzonder fietsverhaal? Doe mee met de #IKfiets campagne in aanloop naar het NK Wielrennen in Ede. Verhalen zijn er om doorverteld te worden! Aanmelden kan viainfo@sportservice-ede.nl

“Mijn aankomst bij het eindexamen-gala wordt heel speciaal!”

“Toen ik de Tour de France in 2015 in Nederland zag, was ik verkocht. Nu rijd ik met twee wielerteams mee. In mijn leeftijdscategorie met de jongens. En met de dames vanaf 24 jaar. Ik ben net klaar met mijn examens. Volgens traditie komt iedereen met een speciale auto naar het eindgala. Toen ik de #IKFiets auto als volgauto bij de wielerronde van Nijmegen zag, wist ik het direct: daar wil ik mee naar mijn eindgala!”.

“6 juni doe ik mee met een toertocht op de Alpe d’HuZes. Mijn doel is drie keer de berg op. Dat ik met de jongens train, is een voordeel. Ik voel me heerlijk vrij tijdens het fietsen en daag mezelf uit mijn grenzen op te zoeken. Dat komt nu van pas.

Ook een bijzonder fietsverhaal? Doe mee met de #IKfiets campagne in aanloop naar het NK Wielrennen in Ede. Verhalen zijn er om doorverteld te worden! Aanmelden kan via info@sportservice-ede.nl