“Je voelt je onoverwinnelijk op de Invictus Games.”

“Tijdens een patrouilletocht in Srebrenica liep ik op een mijn. Ik werd doof en blind. Mijn linkerbeen was kapotgeslagen en ik had een slagaderlijke bloeding. Mijn gehoor en zicht keerden na een tijdje terug. Mijn linkerbeen heb ik in de strijd verloren. Zonder mijn maten had ik het niet gered, hier ben ik hen nog altijd dankbaar voor.”

“In het fietsen vond ik altijd mijn rust. Na het ongeluk heb ik opnieuw mijn balans moeten  vinden op de fiets. Militairen die in hun diensttijd gewond zijn geraakt of ziek of chronisch geblesseerd zijn geworden, kunnen aan de Invictus Games meedoen. Na drie succesvolle Games, met brons op de individuele tijdrit en bij het wielercriterium, ben ik nu betrokken bij de organisatie van de Invictus Games 2020 in Den Haag. Het onoverwinnelijke gevoel dat ik aan mijn Games overhield, wil ik aan veteranen overdragen. Een mooie uitdaging om naar uit te kijken!”